Marleen Huijing (Veenwouden, 1969)  is als visueel kunstenaar altijd bezig met het kijkend onderzoeken van de wereld om zich heen. De natuur is inspiratie. Gefascineerd hoe de natuur zich ordent, hoe planten groeien, zich wel of niet verbinden leert zij. Loslaten of verbinden. De mens is de natuur. Natuur inspireert. Marleen nodigt andere mensen met haar werk uit, om iets te ervaren als een herinnering daaraan. Een aha-erlebnis. Marleen plaatst iets wat in menselijk visueel vocabulair bekend is in een natuurlijke context, waardoor een ander beeld en betekenis ontstaat. Marleen verbindt in haar werk de menselijke cultuur met de plantaardige en dierlijke natuur om de menselijke natuur te verbeelden. We are nature. De eerder losse elementen vormen een nieuwe compositie. Collage. 

Haar binnenwereld verbonden met de buitenwereld. Assemblage.

 





 We are Nature part III. paper-collage on wood, paper & lineseedoil Utrecht 2017 (detail) 


 


Marleen Huijing is geselecteerd als WAAH designer 2018 voor de nieuwe WAAH! show in Nederland. Voor de categorie - BY NATURE- recycle/organic-art ontwikkelt Marleen een uniek organisch kostuum: Le Portable Art Cocon Naturelle

het wearable art ontwerp bestaat uit plantaardig papier, recycle haakwerk en zeewiergaren- inspiratie is de cocon die insecten om zich heen bouwen










Mijn werk


ontstaat uit vondsten

verloren en gevonden

dingen

 

die andere mensen niet

nuttig vinden

vind ik

waardevol

als verloren poëzie

die ik op mijn weg herken

neem ik mee

mijn atelier raakt voller

met deze hervonden materie

breng ik mijn eigen poëzie

tot verbeelding


mijn werk

ontstaat

uit de parels van de straat











© Marleen Huijing, Utrecht. 2012

 

 

 













 




























 



Pagina 5.

Op een dag ...
ben ik een kind van de wereld,
vind ik een vogelveer op mijn weg
stap ik uit mijn gouden kooi
van religieus gestamel

houdt mijn kinderhand een scherf

zo stevig vast
dat het alles dat rest
van mijn verleden

toont
scherp aanwezig bij alles wat ik doe.




Pagina 34.

 

 


Op een dag ...
tref ik Roos in het cafe.
Liefdesverhaal
wordt echt.
De bruiloft is 7 maart.

 


 

 

 

 

 








 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pagina 10.


Op een vrije dag ...
Zit ik in zen-meditatie

op een schiereilandje

in de Kromme Rijn
De zon schijnt
Mijn dochter tekent
Een jongen in een kano lacht
Ik voel me heel
Het leven zacht














 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pagina  17.

Op een dag ...
Lachte ik
  luid op


Ik wist niet wat ik hoorde..
Herkenning bleef uit


Verwondering bleef


En blijdschap:

ik moest er alsnog hartelijk om

lachen.











 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pagina 21.

Op een dag ...
is het zelfs bij ons echt zomer.
We gaan zwemmen in Lauwersoog:
-minuten worden met militaire
precisie geklokt-
De zon brandt.
nu!
Nu!
Er in..
En
Nu!
Er uit..
Schiet nou toch op!
Nu!
Aankleden en naar de auto
Deuren dicht
En wegwezen...
Ruzie op de voorbank
Bedrukte natte snuiten achterin.

Mijn natte bikini plakt
aan mijn alweer zweterige huid.
Ik staar uit over de groene Friese weilanden
en droom van tijdloos genieten
aan het water in de zon.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pagina 26.

Op een dag ...
schrijf ik
en realiseer dat

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pagina 1.


Op een dag ...

sterft mijn opa
Mijn eiland

van verbeelding

& lichamelijke genegenheid

zinkt weg
Een eindeloos deinen volgt
nergens grond
In het diepe gegooid

Pas later bleek

dat ik allang kon zwemmen.


































Pagina 32.

Op een dag ...
Ben ik kunstenaar
En exposeer ik mezelf
Als losse witte laden
Met verhalen
Op poten
Verlicht door 7  peertjes
Beschermd
door een boek,
een kopje,
een vergiet,
een theepot,
een pan, een kommetje en een kan
7 lange witte lijnen
verfijnen het gezicht

Het zien van de beeldverhalen
doet de inhoud voelen
als een even aan het daglicht blootgesteld
lang vergeten

gedicht.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 






























 






















Pagina 6.

Op een dag laat ik deze scherf vrij
als een witte duif in de blauwe lucht
De vleugels klapperen een lentebries
Met een diepe zucht
Van verlichting
Hand voor mijn ogen tegen het felle zonlicht
Geeft deze adem
Aan een vederlicht geweten.


























©Marleen Huijing Utrecht 2012












 

 

 

 

 

 

 Pagina  7.

Op een dag ...
herzie ik mijn dichtwerk

Zeven en ik
Beven van schrik
De tijd vliegt hoog
Over mijn huis
De wolken zijn groots
Donsachtig zacht

Ik voel mezelf
Het afgeplukte groene
Mutsje                   
Van een mandarijn

Zeven en ik
Hebben het fijn
Vertoeven
In ongein
Geeft leven
In de brouwerij

 

 

 






































































































































































































































































Als relatie-geschenk heb ik van pagina's van een oud pocketboekje steeds de eerste pagina van het hoofdstuk gebruikt als buitenkant van een houten blokje die tegelijkertijd ook de inhoud bevat van een klein 'tasje' als handzaam rolmodel van mijn werk, de handvaten zijn gemaakt van stevig stukjes rubber/fietsband. unica's.12 stuks.papier, hout, rubber. ©Marleen Huijing Utrecht 2011

WE ARE NATURE              



Marleen Huijing (The Netherlands, 1969) makes collages, drawings & installations. She combines vintage photographic media with coloring and drawing or makes collage-art. As a result, the work has a topical, but also a nostalgic character. Once in the two years Marleen works on Wearable Art: then a drawing or collage grows to a real manifestation in 3D.

Huijing is always wondering about the world around her: nature is inspiration. She is fascinated how nature arranges itself, how plants grow. Connecting or not.  Letting go.

Marleen Huijing (1969), Utrecht based visual artist, is always wondering about the world around her. Interesting foundings & nature are her inspiration. She is fascinated how nature arranges itself, how plants grow. Connecting or not.  Letting go. Mankind is just like nature. Marleen invites people to experience something as a reminder of an natural state. An aha-erlebnis. To connect.

 a reminder of an natural state. An aha-erlebnis. To reconnect. Marleen places something that already exists in a diferent context. Bringing a new image and a different meaning arises. By connecting the separate elements, she also shares her inner world with the outside world.  


 


At this moment Marleen is working on a new Wearable Art piece for WAAH 2018, making paper-collages and is contributing to this year's Sketchbook Project NY

Theme's are nature, surrealisme & reconnecting..


Marleen Huijing,  January 2017,  Utrecht , The Netherlands

 












veel van de foto's die ik maak zijn te zien op mijn instagram account https://www.instagram.com/marleenhuijing/ voor een selectie / portfolio volg #marleenhuijing 

most of the photographs I shoot are visible on my instagram account https://www.instagram.com/marleenhuijing/  for just a selection/ portfolio follow #marleenhuijing